Mauritshuis w Hadze to kameralne muzeum z jedną z najświetniejszych kolekcji malarstwa holenderskiego złotego wieku. Jego najukochańszym dziełem jest „Dziewczyna z perłą” Johannesa Vermeera, nazywana Moną Lisą Północy.
Kiedy Marcel Proust zobaczył Widok Delft Vermeera, doznał objawienia tak silnego, że uczynił to płótno kluczowym elementem swojej powieści „W poszukiwaniu straconego czasu” — bohater umiera przed nim z wrażenia. A jednak przez prawie dwa wieki obraz pozostawał praktycznie zapomniany, zanim na nowo odkryto jego geniusz. Co sprawia, że widok zwykłego holenderskiego miasta potrafi człowieka…
Przez ponad dwa stulecia nikt nie wiedział, jak się nazywa to płótno — figurowało w katalogach jako „dziewczyna w orientalnym stroju” albo po prostu „portret tronie”. Dopiero pod koniec XX wieku, gdy bliżej przyjrzano się błyszczącemu detalowi przy uchu modelki, obraz zyskał swoją dzisiejszą, ikoniczną nazwę: Dziewczyna z perłą. I choć od tamtej chwili minęły…