Na tym obrazie biegnie zając i większość widzów go nie zauważa. Znajduje się na torach, przed lokomotywą, po prawej stronie — ciemna kreska na ciemnym tle. Według relacji malarza George’a Lesliego, który jako chłopiec obserwował Turnera nanoszącego poprawki przed wystawą, to właśnie zwierzę, nie maszyna, miało przedstawiać szybkość. Najważniejsze fakty Artysta: J. M. W. Turner…
Ten okręt nie mógł tak wyglądać. Zanim Temeraire wyruszył w ostatnią drogę, marynarka zdjęła z niego wszystko, co dało się odzyskać: maszty, reje, olinowanie, działa, kotwice, okucia. Holowano pusty kadłub — zachował się rysunek wykonany na miejscu przez Williama Beatsona, brata szkutnika, który to potwierdza. Turner domalował maszty. I odwrócił geografię: okręt płynął w górę…
Ta wieża nie runie przez gniew boży. Ona już się przewraca — i widać to w każdym łuku. Bruegel narysował budowlę wznoszoną na krzywej podstawie: kolejne poziomy nie leżą równolegle, tylko lekko się przekręcają, a jedna strona zapada się w grunt. Arkady na drugiej kondygnacji są już zdeformowane. To najstaranniej wykonany rysunek błędu konstrukcyjnego w…
To nie jest ogień dla ciepła. Przed karczmą po lewej stronie grupa ludzi opala świńskie szczecinę nad płomieniem — trwa świniobicie, doroczny rytuał początku zimy. Szyld nad nimi, przedstawiający świętego Huberta z jeleniem, zwisa na jednym zawiasie. Karczma nazywała się „Pod Jeleniem” i nazwa ta, przy myśliwych wracających z pustymi rękami, brzmi jak drwina. Najważniejsze…
Napis na tej rycinie ma błąd ortograficzny. Dürer napisał MELENCOLIA, nie MELANCOLIA — przez „e” zamiast „a”. Nie wiadomo, czy to pomyłka, czy zamysł. Badacze próbowali odczytywać to jako anagram albo szyfr; jedna z hipotez głosi, że litera „I” nie jest cyfrą, lecz łacińskim trybem rozkazującym od „iść”: melencolia, i! — melancholio, odejdź. Najważniejsze fakty…
Środkowy obraz, do którego powstał ten szkic, spłonął. Dürer malował go trzynaście miesięcy i przy okazji wykłócał się z klientem o pieniądze — pisał, że więcej takich zleceń nie przyjmie, bo na malowaniu detalicznym nie da się zarobić. Deska trafiła potem do zbiorów bawarskich i w 1729 roku spaliła się w pożarze rezydencji w Monachium….
W tym obrazie jest ukryta data i nie jest to data powstania. Dürer napisał, że namalował siebie „w dwudziestym ósmym roku” — a nie „mając dwadzieścia osiem lat”. Urodził się w maju 1471, więc w roku 1500 skończył dwadzieścia dziewięć. Liczby nie są przypadkowe: rok 1500, wiek dwudziesty ósmy, symetryczna kompozycja. Cały obraz jest zbudowany…
Caravaggio malował krew z natury. Zachowały się dokumenty, z których wynika, że obserwował egzekucje na rzymskich placach — a jeden z badaczy zwrócił uwagę, że trysk krwi na tym obrazie odpowiada temu, co dzieje się przy przecięciu tętnicy szyjnej. To nie jest wyobrażona przemoc. To przemoc oglądana. Najważniejsze fakty Artysta: Michelangelo Merisi da Caravaggio (1571–1610)…
To odbicie jest niemożliwe. Gdyby barmanka stała tam, gdzie stoi, jej plecy byłyby w lustrze dokładnie za nią — a nie przesunięte o metr w prawo. I gdyby rozmawiał z nią mężczyzna, musiałby zasłaniać nam widok. Manet malował ten obraz przez rok, wiedząc, że umiera. Nie popełnił błędu w perspektywie. Zbudował pułapkę. Najważniejsze fakty Artysta:…
Te dziewczęta miały zwykle od siedmiu do czternastu lat i pochodziły z najuboższych rodzin Paryża. Nazywano je „szczurkami Opery”. Zarabiały grosze, ćwiczyły po kilkanaście godzin, a abonenci teatru mieli prawo wstępu za kulisy — i regularnie z niego korzystali. Mężczyzna w czarnym ubraniu stojący w tle na wielu obrazach Degasa to często właśnie taki abonent….
Renoir zaprosił do tego obrazu czternaścioro ludzi, których znał. Przyszłą żonę, syna właściciela restauracji, aktorkę, dziennikarza, poetę, bankiera-historyka i malarza, który bardziej niż ktokolwiek wspierał impresjonistów finansowo. Prawie wszystkich udało się zidentyfikować z imienia i nazwiska. To nie jest scena rodzajowa — to zbiorowy portret konkretnego towarzystwa w konkretnym lecie. Najważniejsze fakty Artysta: Pierre-Auguste Renoir…
Mondrian nie znosił zieleni. Gdy jadał u znajomych, prosił o miejsce tyłem do okna, żeby nie patrzeć na drzewa. Na dziedzińcu swojej pracowni kazał pomalować pnie na biało. Zieleń była dla niego kolorem natury, a naturę uważał za coś, z czym sztuka powinna zerwać. Ten obraz to konsekwencja tej niechęci doprowadzona do końca. Najważniejsze fakty…